On the road again

Donderdag ochtend hebben we om half 6 mike opgehaald en zijn we richting Noorwegen vertrokken. We waren het er over eens dat we in ieder geval tot Oslo zouden rijden. Zo gezegd, zo gedaan. De dag begon mistig maar zodra het zonnetje door was was het al lekker warm.

Het was best een lange rit hoewel we alleen bij Bremen even oponthoud hadden waren we pas om half 11 in de B&B die we onderweg besproken hadden in Gardermoen. Gezellige B&B waar we eerst nog even iets op het terrasje gedronken hebben en daarna naar ons kamertje. Het was niet groot en Mike sliep in een soort bedstee maar ja het is maar voor 1 nachtje.

De volgende ochtend ontbijten en meteen weer door. Omdat we gisteren zo ver door gereden zijn hoeven we nu nog maar 4 uurtjes te rijden tot Bessheim Fjellstuwe. We konden nog niet meteen onze kamer in maar het terras zat lekker. We waren er lekker vroeg en ik zag Mike al dimdammen. Tja hij wilde eigenlijk we al beginnen met lopen. Gelukkig konden we het avond eten en ontbijt veranderen in 2 personen en hupla daar ging meneer de berg op. Blijft gek om je kind zo in zijn uppie die bergen op te zien lopen met een rugzak van tussen de 20 en 25 kg maar ja dat komt goed.

Wij hebben nog op het terras uitgekeken of we ergens op de berg zagen maar dat was niet het geval. Om half 7 konden we eten. We kregen een lekker soepje en daarna had ik de berg forel en ger iets van vlees. Visje was zalig en als toetje kregen we nog lekker chocolade moesjes e.d. Daarna zijn we naar de kamer gegaan want ik ben snot verkouden en ben ff op bed gaan liggen. De volgende ochtend vroeg wakker en lekker ontbeten. Er was echt van alles en nog wat te krijgen en zelfs waren er boterhamzakjes om een lunchpakketje te maken. We zaten om 8 uur alweer in de auto en het was zalig weer, nog niet zo achterlijk heet. Ger had een kaartje gevonden met dingen die er langs de weg te zien waren dus we zijn verschillende plekjes langs geweest. Wat is het toch een prachtig landschap met zijn bergen en rivieren, watervallen en mooie valleien.

Als laatste gingen we Dombas waar een mooi uitzichtpunt is op de Snohutta (berg).

Toen op naar ons huisje voor de rest van de week. Toen we het adres in de tomtom zetten verscheen er al Uw adres bevindt zich aan een onverharde weg en inderdaad de laatste kilometers rustig aan rijden. Het huisje staat bij een oude boerderij en ziet er scheetig uit. Helaas is het nog steeds snik warm, zitten er geen horren voor de ramen en stikt het van de vliegen maar ja je kunt niet alles hebben en vliegen steken gelukkig niet.

We brengen onze zooi naar binnen en ik ga me voor bereiden op de wandeling van morgen want Mike stuurde een sms dat het allemaal sneller ging en dat hij morgen op het punt van de wandeling is die we samen gaan doen. ahhhhhhhhhh het lijkt me echt te gek maar wordt een zware tocht voor me vrees ik, zeker met de verkoudheid en dat is niet handig als je astma hebt. Maar gelukkig hebben we de inhalers en neusspray opzak dus dat komt goed. Hopelijk koelt het zo wat af in het huisje.